'De Licht-Spiegel-Methode (LSM) heeft geen therapeutisch karakter maar is voortgekomen uit mijn levenservaring.

De LSM werkt met levenslessen en levenswijsheid uit persoonlijke ervaring om Zicht op jezelf te krijgen.'

LSM - Methodiek

De Licht-Spiegel-Methode heeft geen therapeutisch karakter maar is voortgekomen uit mijn levenservaring. De LSM werkt met levenslessen en levenswijsheid uit persoonlijke ervaring om Zicht op jezelf te krijgen. 

De Licht-Spiegel-Methodiek bestaat uit 4 stappen van bewustwording

waarbij de focus bij elke stap ligt op het bewust zijn:

 

  1. Waarnemen en Herkennen

  2. Erkennen en Aanvaarden 

  3. Loslaten en Transformeren

  4. Integreren en Leven

 

 

De methodiek werkt met 11 spiegels:

 

1. Spiegel van het moment

2. Spiegel van het oordeel ~ projectie 

3. Spiegel van de vergelijk ~ maatstaf

4. Spiegel van sociale contacten

5. Spiegel van de partner 

6. Spiegel van het lichaam 

7. Spiegel van sexualiteit

8. Spiegel van broers ~ zussen

9. Spiegel van het kind

10. Spiegel van vader ~ moeder / verzorger

11.     Spiegel van overvloed / geld  

 

De LSM werkt van binnen naar buiten.

Je kunt slechts loslaten wanneer waargenomen en aanvaard wordt wat er losgelaten dient te worden.

Alles wat er innerlijk plaatsvindt, wordt in de buitenwereld gereflecteerd.

De LSM gaat over jou en nooit over de ander. Je wordt je bewust van je eigen gedrag en neemt hiervoor je eigen verantwoordelijkheid.

 

De Licht Spiegel Methodiek (LSM)

 

LSM en het ontstaan in een notendop

 

In verschillende therapieën die ik gehad heb om met mijn traumatische ervaringen om te gaan werd er heel vaak tegen mij gezegd: ‘Laat het los Ine.' 

Telkens vroeg ik dan: ‘hoe doe je dat dan?’ In die tijd kon niemand mij er een duidelijk antwoord op geven. Dat was het moment dat mijn bewustwording over en mijn zoektocht naar ‘loslaten’ is begonnen. 

 

Wanneer je iets mag loslaten betekent het dus dat je iets vasthoudt. 

Loslaten is voor mij het proces van waarneming en aanvaarding. 

 

Met waarnemen bedoel ik: het zien, herkennen of opmerken van wat er losgelaten mag worden en je dus vasthoudt. Want als je niet weet wat er los gelaten mag worden, valt er niets los te laten toch?

 

Aanvaarden van hetgeen je vasthoudt, is het erkennen van je oordelen en projecties, dat wat het met je doet, de emotie en het daarbij behorende gevoel en het vluchten of het onderdrukken. Kortom, het gevecht tegen en met hetgeen er losgelaten mag worden. 

 

Vervolgens mag je de oordelen en projecties stoppen en naar de emotie en het daarbij behorende gevoel kijken, deze toelaten en zonder oordeel voelen. Hierdoor stop je met ertegen te vechten en laat je dus los.

 

Loslaten van mijn traumatische ervaring ging niet over, het een plek te geven, net doen alsof het niet gebeurt is of ermee leren te leven, zoals mij vaak ook aangeraden werd. 

 

Waar het om ging, was waar te nemen wat ik mocht loslaten. Ik vroeg mezelf: 'wat is het, dat ik mag loslaten of wat is het dat ik nog vasthoud?’ Wat ik opmerkte was, dat ik nog steeds de pijn en de boosheid die bij een ervaring uit het verleden hoorde vasthield door het te onderdrukken. Toen kon ik waarnemen wat dit met mij en met een ander deed.

 

Aanvaarden hiervan was eerst erkennen dat ik met het vasthouden van de pijn en boosheid, mijzelf in de slachtoffer positie hield. Dat ik, met het onderdrukken van de boosheid, mijzelf en een ander met een onterechte kracht pijn kon doen. En dat het mij belemmerde een gelukkig leven te leiden. Het erkennen van dit alles was tevens de aanvaarding van het vasthouden van de pijn en de boosheid. 

 

Met deze waarneming en aanvaarding kon ik de pijn en de boosheid loslaten door te stoppen met het onderdrukken ervan en het toe te laten het volledig te voelen, zonder oordeel, waardoor deze energie als vanzelf kon doorstromen en mij verliet.

  • Facebook
  • Instagram

©2018 by Ine de Fretes.